KEŞKE

20160317_123254.jpg

KEŞKE :

Yanlış zamanlarda insan olarak doğmuşuz
Sessiz bir kalenin gölgesinde
Titrek bir kalbin küskünlüğünün içinde
Güvensizlik boğazından ötesine yutkunma mesafesi kadar yaklaşmışken
Bizim için dövüşecek savaşçıların gelmesini boş yere bekleyerek
Sandalın küreklerine asılmaktansa boğazın ortasında sessizliğe teslim olmuşken
Bulutlardaki yağmuru yağdırsın diye umutlandığımız küskün gökyüzünün altında
Gözlerimizin bu kadar kamaşmasına hakim olarak yaşayabilseydik,
Keşke.

Hüznümün açıklaması
Kalp kilidimin çilingir ustası
Olsaydı
Keşke,
Yeryüzünde.

Zırhımı çıkarmadan ateşe atlayabilseydim keşke
Yanıklar tüm vücudumu sardığında teslim olabilseydim
Beni var eden sahibimin ellerine
Acılar içerisinde diz çökseydim önünde
Kalbimi, tenimi teslim etseydim tek nefeste
Nefesim yettiğince
Keşke.

İçimdeki ateş vurdu birdenbire yüzüme, gönlüme
Olduğum yerde tutuşur oldum içten içe
Tutkum ulaşılmazlığından
Bir kez olsun anlayabilseydin beni
Bir anlatabilseydim sana kendimi
Keşke.

Bir pervaneyim bundan böyle
Uçuşup duruyorum kör karanlığın yüceliğinde
Ne denizler ne okyanuslar aşarak geldim
Nihayet sığındığım bir titrek mum ışığında
Kaybederim korkusuyla
Hissettiğim her nefeste
Siper ediyorum gövdemi
Işığım sönmesin
Umudum tükenmesin diye.

Bu ten, bu ruh armağanındır bana
Tükenmek yok hiç bu dünyada
Ben var gücümle döneceğim etrafında
Varolduğun sürece bırak da yaslanayım sana
Bak yapraklar düşüyor ağaçlardan
Bir bir, bilinemez bir sırayla
Nazlı nazlı inerlerken toprağa
Rüzgarın gizli şarkısı refakat ediyor onlara:
“Vuu vuu tutunduğunuz hayatlar eriyorlar sonuna
Az kaldı kurtuluşunuza, çok yakında tam burada
Çok yumuşak bir iniş olacak inanın buna
Yanınızdayım batan geminin müzisyenleri gibi
Dert etmeyin bundan sonrasını
Kalmasın hiç gözünüz arkada”

Keşke düşen yapraklar kadar mağrur olabilseydik bu dünyada
Keşke eşlikçi rüzgar kadar sevabımız olsaydı gidenlerin arkasından
Keşke daha çok sevebilmeyi öğrenebilseydik bu kadar kalp kırmadan
Keşke hatalarımızı kabullenebilseydik sonsuz görünen hayatımızda
Keşke daha çok…
Daha çok…
Sevebilseydim seni
Bilebilseydim sevginin karşılıksızlığını
Her doğrunun ona çıktığını
Keşke diyorum keşke
Dilimden geldiğince.

 

WordPress.com'da Bir Blog Açın.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: